Οι γυναίκες απεχθάνονται πράγματι τις ερωτικές ταινίες;

Μια γυναίκα και μια σεξολόγος απαντούν

Είναι αλήθεια. Στην εφηβεία δεν μαζευόμασταν μετά το σχολείο για να απολαύσουμε την τελευταία «ερμηνεία» του Ρόκο Σιφρέντι ούτε αποκοιμιόμασταν με τη σελίδα του Ρόντι Τζέρεμι κάτω από το μαξιλάρι. Κι αν οι περισσότερες δεν γνωρίζετε αυτούς τους διάσημους πορνοστάρ είναι γιατί η σχέση μας με τις ερωτικές ταινίες δεν είναι τόσο… συναισθηματική όσο για τους άνδρες. «Η μεγαλύτερη ενασχόληση των ανδρών με το πορνό συνδέεται πιθανόν με το γεγονός ότι, γενικά, οι άνδρες ενδιαφέρονται περισσότερο από τις γυναίκες για το σεξ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν ερεθίζει και τις γυναίκες. Άλλωστε έχει αποδειχθεί ερευνητικά», λέει η σεξολόγος Γεωργία Γούναρη.
Κι αν με τον όρο «πορνό» εννοούμε «οποιοδήποτε υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ερεθιστεί σεξουαλικά ένας άνθρωπος», είναι εύλογο ότι αυτό που για κάποιον είναι ερεθιστικό, για κάποιον άλλο είναι πιθανό να απάδει με την αισθητική του. «Γνωρίζουμε ελάχιστα γιατί κάτι μπορεί να ερεθίσει έναν άνθρωπο ενώ έναν άλλο όχι. Ξέρουμε παρόλα αυτά, πως οι ερωτικές ταινίες, ακόμα και σε κάποιες πιο ωμές μορφές τους, δεν μετατρέπουν τους ανθρώπους σε κακοποιούς. Γενικά, οι ερωτικές φαντασιώσεις, είτε γίνονται με τη βοήθεια πορνογραφικού υλικού, είτε χωρίς αυτό, είναι ένα ασφαλές περιβάλλον που ο άνθρωπος, άνδρας ή γυναίκα, μπορεί να ερεθιστεί με σκέψεις που τον εξιτάρουν».
Όταν όμως είναι… του γούστου μας, οι ερωτικές ταινίες μάς οδηγούν σε απολαυστικά μονοπάτια. «Σε μια ερωτική ταινία μπορούμε να μπαίνουμε και να αλλάζουμε ρόλους και να συμπεριφερόμαστε με τρόπους που πολύ πιθανόν δεν θα υιοθετούσαμε στην καθημερινότητά μας. Μας δίνεται μια ελευθερία, μια ας την πούμε πραγματικότητα, που δύσκολα μπορεί να βιωθεί. Από συζητήσεις με γυναίκες, αλλά και από έρευνες, δεν φαίνεται ότι είναι μεγάλο το ποσοστό των γυναικών που μέσω αυτών των ταινιών προσπαθούν να καλύψουν κάποιο κενό τους».
Ωστόσο, το αν μας αρέσουν οι ερωτικές ταινίες και το αν το… παραδεχόμαστε είναι δύο εντελώς διαφορετικά θέματα. «Παρόλο που θέλουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας ανεξάρτητους και χωρίς ταμπού, η αλήθεια είναι ότι όλοι έχουμε στερεότυπα που επηρεάζουν τη σεξουαλικότητά μας και τον τρόπο που την εκφράζουμε. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των γυναικών που χρησιμοποιούν το πορνό ως μέσο ερεθισμού έχει αυξηθεί. Βέβαια είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι υπάρχει και μια μεγάλη στροφή στην ποικιλία του πορνογραφικού υλικού, που τώρα πλέον έχει σαν στόχο και τον ερεθισμό των γυναικών».
Για κάποιους η απροθυμία της συντρόφου τους να παρακολουθήσουν μαζί μια ερωτική ταινία είναι δείγμα σεμνοτυφίας, η προτίμηση όμως της συντρόφου για ιδιωτικές προβολές, όταν αυτό φυσικά δεν έχει αντίκτυπο στη σχέση, δεν είναι παράλογη: «Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την πορνογραφία με διαφορετικούς τρόπους. Κάποιοι μπορεί να θέλουν να χρησιμοποιούν τέτοιο υλικό για να αυνανιστούν, άλλοι γιατί τους αρέσει η αίσθηση του ερεθισμού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, άλλοι σαν ένα κομμάτι της ερωτικής τους ζωής με το σύντροφό τους και άλλοι για όλους τους παραπάνω λόγους. Το ότι μπορεί να μας αρέσει ένα πράγμα σε ένα πλαίσιο δεν σημαίνει πως το θεωρούμε ερεθιστικό σε ένα άλλο. Αν η άρνηση δεν είναι από ντροπή ή φοβίες που μπορεί να έχει η γυναίκα, αλλά έκφραση μιας ανάγκης, είναι τελείως επιθυμητό και δείχνει δυναμισμό αλλά και γνώση των πραγματικών σεξουαλικών αναγκών της».
Κι αν για μια γυναίκα που απολαμβάνει να βλέπει πορνό με το σύντροφό της, εύκολα θα βγάζαμε το συμπέρασμα ότι νιώθει άνετα με τη σεξουαλικότητά της, το αντίθετο σίγουρα δεν σημαίνει ότι έχει πρόβλημα με αυτή. Άλλωστε το «σωστό» και το «λάθος» είναι έννοιες που στο ερωτικό παιχνίδι οφείλουν να κάθονται στον πάγκο. Αντί λοιπόν να απολογούμαστε για τις προτιμήσεις μας, προτιμότερο θα ήταν να πραγματοποιούμε τις σεξουαλικές μας επιθυμίες, με ή χωρίς τη συμβολή του τηλεκοντρόλ.

Πηγή: περιοδικό Psychologies

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *